ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت شصت و چهارم :
ناخودآگاه دستم را به سمت چشمم می‌برم. حس عجیبی است که برایم تازگی دارد. آمپول را نگه می‌دارم که اگر ماهی بیدار شد و درد داشت، برایش تزریق کنم. در اولین فرصت ممکن هم باید برایش داروی ویتامین از بیرون بیاورم.
کم خودم مشکل داشتم، نمی‌دانم چرا خودم را در گیر ماهی کردم. از طرفی خودم با خودم هم درگیری دارم. به احوال این روزهایی که بی پدر سر می‌شود باید گریست.
نگاهی به اتاق
لطفا صبر کنید...
آیرین
0عاااالیییی